Şarap bölgeleri

Bu haritadaki bölgelerin ortak yanı yalnızca bir koleksiyon katmanına sahip olmalarıdır; bunun ötesinde birbirinden çok farklıdırlar. Bordeaux, en büyük kaliteli şarap ekonomisidir: yaklaşık 110.000 hektarlık bağ alanında sınıflandırılmış birkaç yüz château, en primeur sistemi aracılığıyla binlerce kasa şarap piyasaya sürmekte; bu yapı Bordeaux fiyatlarını en şeffaf, şaraplarını ise müzayedede en çok el değiştiren ürünler hâline getirmektedir. Burgundy ise tam tersi bir tablodur — yaklaşık 550 hektara yayılmış 33 grand cru, hektarla değil sırayla ölçülen parseller ve şarap başına birkaç yüz kasalık üretim — dolayısıyla fiyatı puanlar değil, kıtlık belirlemektedir.

Champagne bir marka ekonomisidir: yaklaşık 16.000 üretici bağbozumu üzümlerini yaklaşık 370 négocianta satar ve prestige cuvée'ler kâr marjını taşır. Rhône, Piedmont ve Tuscany'nin her biri, geniş bir gündelik bölgeyi küçük ve sınırları belirlenmiş bir çekirdek bölgeyle eşleştirir — Hermitage ile Côte-Rôtie, Barolo ile Barbaresco, Bolgheri ile Montalcino — bu çekirdek bölgelerin üst şarapları uluslararası piyasada işlem görürken geniş bölge gündelik fiyatlardan satışını sürdürür. Rioja ve Mosel, koleksiyon dünyasının değer katmanlarını oluşturur: onlarca yıllık müzayede siciliyle uzun yaşlandırılmış gran reservalar ve tatlı Prädikat şarapları, Bordeaux fiyatının çok altında işlem görmektedir.

Amerika Birleşik Devletleri'nde Napa Valley, arazinin bir şişeye ne yaptığını gözler önüne serer: yaklaşık 45.000 dönümlük bağ alanıyla California bağlarının %4'ünden azını oluşturan bu bölgede, dönüm başına yüz binlerce dolar olarak raporlanan arazi değerleri, posta listesiyle satılan kült şarapları beslemektedir. Oregon'daki Willamette Valley ile Carneros ve Anderson Valley'nin köpüklü şarap bölgeleri ise Bourgogne ve Champagne yöntemlerini, çok daha düşük arazi maliyetleriyle uygulamaktadır.